ای چراغ هر بهانه از تو روشن از تو روشن

تنها هستم. تنها تر از چیزی که فکرش را بکنی. دفتر خاطراتم هم با من غریبه است دیگر. و من اگر بگویم تمام این روزها را با یاد تو سر میکنم دروغ نگفته ام. اعتراف کرده ام... و چه اعتراف تلخی.... و باز هم اما، خیالم پی شنیدن صدای تو نمیرود. هرچند با بغض، هر چند با آهی از ته دل، اما نمیرود. نمیگذارم که برود...

دلم گرفته است... یاد این شعر "فروغ" میافتم : "دلم گرفته است، به ایوان میروم و انگشتانم را بر پوست کشیده ی شب میکشم"... کاش من هم ایوانی داشتم، با منظره ی شلوغ خیابان، یا نه، با یک منظره ی آرام. نمیدانم، با هر منظره ای، فقط یک ایوان باشد!

لالایی میخواهم... بهتر بگویم، آرامش یک لالایی را میخواهم.

گفتم که خیالم پی شنیدن صدایت نمیرود... اما دلم لک زده برای شنیدنت. نمیدانی چقدر دلتنگ صدایت هستم... اه... من چه کنم که دیگر مخاطب نوشته هایم تو نباشی؟

دیگر خیالم پی دیدنت هم نمیرود... حسی دارم که نمیدانم چطور وصفش کنم. پرم از بی تفاوتی و در عین حال خواستار محبتت! میشود همچین چیزی؟... این است که میگویم خیالم پی شنیدن صدایت نمیرود اما دلم لک زده برای شنیدنت... میترسم ترک بخورم از این پارادوکس!

میدانی از چه میترسم مخاطب نوشته های من؟ اینجا که کسی غریبه نیست، میگویم. از این که دیر بیایی... بشوی نوش دارو بعد از مرگ سهراب. خودم هم شک دارم که برای همیشه رفته باشی. و این تردید، بد کشنده است... اصلا نمیدانم تو رفتی یا من! اما چه فرقی دارد دیگر؟ ما از هم جداییم و این مهم است.

امروز یاد یک روزی افتادم که اتفاقا خیلی هم دور نبود... همین چند ماه پیش بود. و ای کاش همان روز قدرش را میدانستم... ای کاش... بیشتر از این از آن روز نمیگویم.

همه چیز گذشته است و من الان تنهای تنها هستم... مخاطب عزیز نوشته هایم، تنها تر از چیزی که فکرش را بکنی!

پ.ن: عنوان پست، آهنگی ست که الان دارد میخواند... دوستش دارم.

/ 7 نظر / 6 بازدید
حباب

می پرسمت از مسئله دوری و عشق و سکوت تو جواب همه مسئله هاست

حباب

این اهنگ مال امین حبیبی ( همایون)که من خیلی خیلی صداشو دوست دارم ای چراغ هر بهانه از تو روشن ای که حرفای قشنگت منو آشتی داده با من من و گنجشکای خونه..........

پربناز

دوباره دل بهاری من گرفته؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟

مينا

قربون اون دلت برم كه همش مي گيره، صبور باش [گل]

مهدی.ن.خ

حرف‌هاي ما هنوز ناتمام تا نگاه مي‌كني: وقت رفتن است باز هم همان حكايت هميشگي! پيش از آنكه باخبر شوي لحظه عزيمت تو ناگزير مي‌شود آي.... اي دريغ و و حسرت هميشگي! ناگهان چقدر زود دير مي‌شود!

صبا

الهی فدای اون دلت بشم بهار جونم... میگذره عزیزم... این روزها هم میگذره صبر داشته باش... صبر داشته باش...[ماچ]